Brief aan de overheid

Beste overheid, 

Ik vraag mij af waarom jullie vinden dat er zoveel gezelschappen moeten verdwijnen of geen structurele subsidie ontvangen voor de komende vier jaar? 

Naar mijn idee hebben we als samenleving nood aan een rijk en divers cultureel landschap. Want met een rijk en divers cultureel landschap trek je ook een meer divers publiek aan. Naar mijn weten is dit ook een van de pijlers van het Fond Podiumkunsten en daarmee van u, overheid. Kunst moet aantrekkelijk zijn en blijven voor alle burgers in onze samenleving

Stel dat je met je gezin een keer een middag wilt winkelen in een winkelcentrum, dan kies je niet het winkelcentrum dat enkel bestaat uit een paar winkels, grote ketens en voornamelijk lege etalages. Nee je kiest het centrum wat barst van de diverse winkels, groot, klein, experimenteel, van eigen makelij, ketens en alle diverse kleuren en smaken. En al die verschillende winkels trekt een divers publiek aan. Deze vele bezoekers trekken weer nieuwe winkels aan die zich in dat centrum vestigen, die weer nieuw publiek aantrekken en ga zo maar door.  

Of anders geformuleerd, als Staatsbosbeheer kun je pas trots zijn als je bos bestaat uit meer dan alleen eiken. Vele verschillende bomen trekken ook weer verschillende vogels aan, kleine insecten, andere begroeiing, ga zo maar door. Dit is een cumulatief proces waar het gehele bos, inclusief wandelaars zijn vruchten van plukt! 

En dan zouden een paar mensen wellicht kunnen opperen dat de schimmels die in de bomen leven niet zo aantrekkelijk zijn. Of dat je de mus nu wel vaak genoeg hebt gezien. En die paddenstoelen, zijn die niet wat gevaarlijk voor kinderen? Maar die schimmels, de mus, die paddenstoelen zijn nodig voor het gehele ecosysteem. 

Zo werkt het in de wetenschap, in de zorg, in een ondernemersklimaat. En zo werkt het ook in de kunstsector. Je kunt niet een paar schroeven uit de machine halen om dan te denken dat de gehele machine blijft werken. 

Dit ecosysteem is een landelijk systeem. Als je de bomen enkel plant in de randstad zullen de mussen niet in de uiterste randen van Nederland gaan nestelen. Het ecosysteem heeft de makers nodig die wortelen of nestelen in die uithoeken van het land. Ze maken theater dat andere mensen aanspreekt. Een theatergezelschap dat vanuit Amsterdam in die omgeving is geprogrammeerd is mooi maar raakt nooit de diepe ziel van bijvoorbeeld de boeren, dorpelingen of andere groepen buiten de randstad. En die makers kijken naar elkaar. Men leert van elkaar. Als er in het noorden een schouwburg theatraal wordt gekaapt dan inspireert dat de zuiderling. Als er in de stad theater in de wijken wordt gemaakt dan inspireert dat mensen in het oosten. Ga zo maar door.

De kunstsector is niet een optelsom van verschillende individuen, de kunstsector is een WIJ. WIJ zijn gezelschappen die risico’s nemen, die alternatief theater maken, klassiek, experimenteel, makers die uit de bocht vliegen en anderen die de binnenbocht pakken. WIJ zijn het Midden, het Noorden, het Oosten, het Westen en het Zuiden. Alles bij elkaar vormen WIJ een flexibel en snel schakelende motor die meebeweegt met de zich snel veranderende samenleving. De kunst vernieuwt zich door al die verschillende makers die experimenteren, tonen, schrijven, maken en daaropvolgend uitwisselen. Men leert van elkaar. Net zoals de wetenschap niet enkel bestaat uit sociologische wetenschappers of wiskundigen. 

Dus mijn vraag is: waarom is het nodig om de kunstsector te ontdoen van zijn voeten? Of wellicht zijn het zijn nieren, zijn tweede long of zijn gehele armen. 

Ik wil graag weten hoe u hiernaar kijkt? Is geldgebrek de enige motivatie? Hoe kijkt u naar de kunstensector en welk Nederland heeft u voor ogen? 

Dus nogmaals, ik vraag mij af waarom jullie vinden dat er zoveel gezelschappen moeten verdwijnen of geen structurele subsidie ontvangen voor de komende vier jaar?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schuiven naar boven