Voorstellingen

“Wat een prachtig en inspirerend moment was dit. Eentje om in te lijsten en een van de mooiere die ik heb mogen meemaken. Dank Hannah, Kim en alle andere (en uiteraard de gasten en het publiek). Mensen van de Stormkamer jullie zijn prachtmensen met ongelofelijke talenten.”

“Wat doe je als je een halfnaakte, verwarde man onder een winkelwagentje buiten de supermarkt ziet liggen? Het is woensdagavond in Het Speelhuis tijdens de talkshow ‘De Salon: waan of werkelijkheid?’ een casus die de kern van het onderwerp raakt: afwijkend gedrag.”

“Met haar ‘stormkamers’ raast theatermaakster Hanna van Mourik Broekman als een frisse wervelwind door de Brabantse theaters. In haar interactieve arena snijdt ze maatschappelijke vraagstukken aan en heft de scheidslijn op tussen publiek en performer.”

“Regisseur Hanna van Mourik Broekman beseft hoe kwetsbaar mensen kunnen zijn. De fobie waar ze lang niet over sprak, leek op een zelfgebouwde gevangenis. Totdat ze ging praten over haar angsten. Haar vrees veranderde in fascinatie: ‘Waarom houden we zo van normaal? Hoe gaan we om met afwijkend gedrag?’ Van Mourik Broekman besloot om antwoorden op deze vragen te vinden door middel van de theatrale ontmoeting De Salon een Nieuwe Wereld.”

“Hartelijk dank voor een inspirerende, boeiende en prikkelende avond. Stof tot nadenken! De Staat van Babylon is aangrijpend en prachtig gemaakt.”

“Minstens zo boeiend is wat er aan De Staat van Babylon vooraf gaat en wat erop volgt: een discussie met ambtenaren, politici, burgers en organisaties als Verbeter Breda. Groepen met wie de makers ook te rade gingen bij het maken van het stuk.”

Aan het einde nodigt Hanna twee Heerlenaren aan weerzijden van de kloof uit, Nancy Nijsten, die voedselpakketten uitdeelt in Heerlen-Noord en oud-corporatiedirecteur Nico Pelt uit zuid. Hanna: “Ik heb heel veel mensen uit zuid gebeld, jij was één van de weinigen die dit durfde. De schaamte zit vooral bij ons.”

“Jeeeeezus mina, wat mooi…. Of mooi, ik weet niet of dat het juiste woord is. Indrukwekkend, aangrijpend, zet aan het denken, zoiets, van dat alles. Vanaf het eerste moment zat ik er met tranen en ik weet niet wat daar de reden van was. Herkenning? Niet als in ‘feitelijk‘, maar er was wel die angst voor als… En het besef dat het zo is in de wereld. Dat ‘weet’ je natuurlijk wel, maar nu raakte het echt, tussen de ogen.”

“Bedankt Stormkamer voor een wederom zeer inspirerende avond! Absoluut theater op het scherpst van de snede, zoals ze zichzelf op hun website benoemen. Tot nadenken stemmend op een onversneden confronterende wijze. Het kernprobleem van onze maatschappij, de polarisatie (hier specifiek die tussen burger en overheid), gaandeweg veelzijdig belicht en gespiegeld tot een objectief geheel, dat haast de oplossing lijkt te verklappen ondanks het onheilspellende slotstuk. Fenomenaal! Ook de titel van deze voorstelling is treffend: De Staat van Babylon. De verdeeldheid en verwarring waarin we verkeren. Het antwoord daarop lijkt me toch wel duidelijk: Verbinding.”

“De opzet van het programma: Salon, discussies en dan als Sluitstuk de voorstelling is prikkelend. Stormkamer is één van de eersten in het Nederlandse veld die ik dit heb zien doen: met publiek onderzoek doen en pas later een voorstelling ervan maken. Toen ik De Staat van Babylon bijwoonde, zag ik dat het werk zelf ook nog eens heel goed in elkaar zat. De tekst is sterk en er wordt heel goed gespeeld met het oprekken van grenzen en inleving. De muziek is goed en de beeldtaal aanstekelijk. Ook in alleen beeld wordt een goed verhaal verteld, met veel symboliek. Een voorstelling die ons publiek ook op artisticiteit zal waarderen.”

“Wat een prachtig en inspirerend moment was dit. Eentje om in te lijsten en een van de mooiere die ik heb mogen meemaken. Dank Hanna, Kim en uiteraard de gasten en het publiek. Mensen van Stormkamer jullie zijn prachtmensen met ongelofelijke talenten.”

“De Balans van het Bestaan zit vol met mooi verbeelde oneerlijke verhoudingen en scherpe zelfreflectie.”

“Wow! Wat een voorstelling. Jullie doen jullie naam eer aan: Stormkamer. En in die stormkamer ook nog eens chirurgisch nauwkeurig. Ik ben intens geraakt. Dank jullie wel. Diepe buiging voor jullie hele team! We willen graag met jullie doorpraten. Over wat er meer mogelijk is.”

“Wat een prachtige voorstelling was dat vanavond! Ik ben net terug van De Salon tussen Weelde en Gebrek in het Corneliushuis en onder de indruk. De discussie triggerde me, waarom laten we het gebeuren dat zoveel mensen nauwelijks rond kunnen komen. Wat ik persoonlijk denk is dat er veel meer bereidheid zou zijn om anderen te helpen als we meer zouden weten hoe dan. Het heeft me aan het nadenken gezet en ik ga op zoek naar een manier. Dank jullie wel en veel succes!”

“In Het Sluitstuk De Staat van Geluk haalt Van Mourik Broekman op een subtiele manier aannames onderuit. Zonder dat het geforceerd aandoet worden verhalen verbeeld door uitbundige scènes die wrang, kitscherig of pathetisch kunnen zijn. Het is een heldere punt achter een zeer interessant project.”

“Van mijn stoel geblazen, tot op het bot geraakt! Alles wat theater hoort te zijn naar mijn mening: verwondering, ontroering, interactie, spelplezier, aanzetten tot denken en zo oneindig veel meer. Wat kan theater toch vreselijk mooi zijn!”