Wat betekent zorg voor jou?
We begonnen met onderzoek, de eerste stap in de Stormkamer-methodiek. We reisden naar De Kruiskamp in Den Bosch, Heerlen-Noord, Hoge Vucht in Breda en Tilburg West. Daar ontmoetten we mensen en gingen met hen in gesprek over wat zorg voor hen betekent. Over de pijn, nuance en complexiteit. Hieronder lees je een paar van die verhalen.
Zorg als verdienmodel
In Hoge Vucht in Breda ontmoetten we een jongen met een ontspannen energie. Hij had SPH gestudeerd en werkte als community builder. Hij zag zijn werk ook als opvoeden, zei hij. “Een baby verzorg je, maar op een gegeven moment gaat die zijn eigen weg. Dan voed je op.” Volgens hem zit zorg altijd in dat spanningsveld: wanneer zorg je voor iemand en wanneer help je iemand om het zelf te doen?
Hij werkte in een woonomgeving waar mensen met een zorgvraag wonen, samen met ex-daklozen. Daar probeerde hij mensen bewuster te maken van hoe ze met elkaar en met de wereld omgaan. “Eén dakloze kost de gemeente ongeveer een ton per jaar. We geven enorm veel uit aan het oplossen van problemen achteraf, in plaats van ze aan de voorkant aan te pakken.”
“Zorg is een verdienmodel,” zei hij. Hij verwees naar een aflevering van BOOS over een verpleeghuis waar bewoners in hun eigen plas zitten terwijl managers in luxe auto’s wegrijden.
Gezondheidskloof in Den Bosch
In De Kruiskamp in Den Bosch ontmoetten we een vrolijke en energieke dame. Zo iemand die je graag aan je bed hebt als je ziek bent. Ze is mantelzorgondersteuner en vertelde ons dat ze vroeger bij een kippenslachter werkte.
“Iets heel anders, maar eigenlijk ook weer niet. Daar zorgde ik ook. Dat alle dames aan de lopende band doorwerkten, dat de fabriek bleef draaien.” Tot de fabriek failliet ging. Toen ging ze de zorg in.
We hadden een uitvoerig gesprek over de zorg. Hoe het was, hoe het nu is en de uitdagingen. “Na iedere verkiezing waait er een andere wind, dat doet de zorg geen goed,” zei ze.
Ze maakte zich vooral zorgen over de zorgkloof. Dat zorg vaak bij de beter bedeelden terechtkomt, terwijl het eigenlijk voor de minder bedeelden bedoeld is. “Niet iedereen vindt even makkelijk de weg naar zorg. In de wijken waar ik werk, zie ik het dagelijks. Mensen die minder mondig zijn. Die niet weten hoe ze moeten doorvragen. Die zorg mijden.”
De Salon tussen Zorg en Zuchten
Met De Salon tussen Zorg en Zuchten opent Stormkamer een theatraal stadsgesprek over een vraag die steeds urgenter wordt. Hoe zorgen we voor elkaar in een samenleving waarin we steeds vaker tegenover elkaar lijken te staan? Wie zorgt er straks voor wie?